Retorica
Retorica
🎯 ¿Cansado de los anuncios?
Elimínalos ahora 🚀
×
Crea tu biblioteca personal!
Si aún no tienes cuenta, registrarse es gratis y rápido. Al hacerlo, podrás guardar tus libros en tu biblioteca personal, y reanudar la lectura exactamente donde la dejaste, en cualquier dispositivo, sin descargas ni configuraciones adicionales.
Iniciar sesión o Registrarse
SIGLAS
A
Códice parisino n.º 1741 (siglos
X y
XI) B
EKKER = A
e
A
1: segunda lección de A, de la misma mano.
A
2: lección de A, de mano más reciente.
Π
Concordancia de los
deteriores parisinos.
B: parisino n.º 1869 (siglo
XIV).
C: parisino n.º 1818 (siglo
XVI).
D: parisino n.º 2038 (siglo
XV).
E: parisino n.º 2116 (siglo
XVI).
Θ
Concordancia de los
deteriores italianos.
Q:
Marcianus (Venecia) n.º 200 (siglo
XV).
Y:
Vaticano n.º 1340 (finales del siglo
XIV).
Z:
Vaticano n.º 23 (finales del siglo
XIII).
Mo
Monacensis (Múnich) n.º 312 (siglo
XV).
Ma
Matritensis n.º 4684 (siglo
XIV).
Γ
Concordancia de las traducciones latinas.
Trasl. Vetus: Texto conjetural de la traducción anónima antigua (siglo
XIII).
G. M
OERB.: Texto de la traducción de G. De Moerbeke (siglo
XIII).
Σ
H. R
ABE,
Commentaria in Aristotes Graeca, vol. XXI, 1, Berlín, 1986.
Aldina
Edición príncipe de Aldus Manutivs,
Rhetores graecorum, t. I, Venecia, 1508 (utiliza un manuscrito perdido).
V
ICTORIO:
P. V
ETTORI,
Commentarii in tres libros Aristotelis de Arte dicendi, Florencia, 1548 y 1579.
S
CHRADER:
C
HR. S
CHRADER,
De Rhetoricorum Aristotelis sententia et usu Commentarius, Helmstadt, 1674.
B
UHLE:
T
H. B
UHLE,
Aristotelis opera omnia graece (vol. IV: Rhetorica), Zweibrücken, 1793.
V
ATER:
S. V
ATER,
Animadversiones et lectiones ad Aristotelis libros tres Rhetoricorum, Leipzig, 1794.
G
AISFORD:
T
H. G
AISFORD,
Animadversiones variorum criticae et exegeticae in Aristotelis de Rhetorica libros tres, Oxford, 1820.
J. B
EKKER:
Edición académica, Berlín, 1831 (Reimpr., 1961).
B
RANDIS:
C
HR. A. B
RANDIS, «Über Aristóteles
Rhetorik und die griechischen Ausleger derselben».
Philologus 4 (1849), 1-47.
V
AHLEN:
J. V
AHLEN, «Zur Kritik der
Rhetorik des Aristóteles»,
Rhein. Museum 9 (1854), 555-567.
S
PENGEL,
Spec.: L. S
PENGEL,
Specimen commentariorum in Aristotelis libros De Arte Rhetorica, Múnich, 1838.
S
PENGEL,
Rhet. Graec.:
Id.,
Rhetores Graeci, 3 vol., Leipzig, 1853. (Ed. de 1894. El tomo I contiene la
editio minor de la Retórica de Aristóteles y la
Retórica a Alejandro. Los rétores griegos posteriores a Aristóteles contenidos en esta edición se citan igualmente bajo esta sigla.)
S
PENGEL:
Id.,
Aristotelis Ars Rhetorica cum adnotatione, Leipzig, 1867. (El comentario corresponde al t. II, que es el citado en nuestra edición.)
C
OPE,
Introd.:
E. M. C
OPE,
An Introduction to Aristotle’s Rhetoric, Londres, 1867. (Reimp. Hildesheim, 1970.)
C
OPE:
Id.,
The Rhetoric of Aristotle with a Commentary, 3 vols., Cambridge, 1877. Reimp., Hildesheim, 1970. (A partir de la pág. 202 del vol. III, la obra fue continuada por J. E. S
ANDYS; se cita aquí bajo la sigla C
OPE-S
ANDYS.)
R
ÖMER:
Ad. R
ÖMER,
Aristotelis Ars Rhetorica, Leipzig, Teubner, 1898. (Reimp., 1923 y 1936.)
R
OSS:
W. D. R
OSS,
Ars Rhetorica, Oxford, Bibl. Oxoniensis, 1959. (Texto base de la presente traducción.)
T
OVAR:
A. T
OVAR,
Retórica, Madrid, Bibl. Clásicos Políticos, 1953. (Reimp., 1971.)
D
UFOUR:
E. D
UFOUR,
Rhétorique, 3 vols., París, Ass. Budé, 1932, 1938 y 1980. (El vol. III, continuado a partir de la pág. 61 por A. W
ARTELLE, a quien se debe también la Introducción y notas, se cita aquí bajo la sigla D
UFOUR-W
ARTELLE.)
K
ASSEL,
Text.:
A. K
ASSEL,
Der Text der aristotelischen Rhetorik. Prolegomena zu einer kritischen Ausgabe, Berlín, 1971.
K
ASSEL:
Id.,
Ars Rhetorica, Berlín-Nueva York, 1976.
G
RIMALDI:
W. M. A. G
RIMALDI,
Aristotle. Rhetoric I. A Commentary, Nueva York, 1980.
<< >>
Palabras suplidas por la edición de Ross.
< >
Palabras suplidas por el traductor.
[ ]
seclusiones.
**
Texto corrupto.
👉 Descargar el audiolibro GRATIS en Amazon Reportar problema / Sugerencias