Los ensayos
Los ensayos Ille uelut fidis arcana sodalibus olim
credebat libris, neque, si male cesserat, usquam
decurrens alio, neque si bene: quo fit ut omnis
uotiua pateat ueluti descripta tabella
uita senis.[5]
[Éste, en otro tiempo, confiaba sus secretos a los libros como a fieles compañeros; nunca se dirigía a nadie ni cuando las cosas iban mal ni cuando iban bien: por eso, toda la vida del viejo aparece como en una tabla votiva].
Éste confiaba sus acciones y sus pensamientos al papel, y se pintaba en él tal como sentía que era. c | Nec id Rutilio et Scauro citra fidem aut obtrectationi fuit[6] [Y tal cosa, a Rutilio y a Escauro, les hizo ganar crédito sin denigración alguna].