Los ensayos
Los ensayos [He decidido que no es bueno gozar de ningún placer
en ausencia de quien los compartía conmigo].
Estaba ya tan hecho y acostumbrado a ser siempre el segundo que me parece no ser ya sino a medias:[86]
b | Illam meae si partem animae tulit
maturior uis, quid moror altera,
nec charus aeque nec superstes
integer? Ille dies utramque duxit ruinam.[87]
[Si un golpe prematuro se llevó aquella mitad de mi alma, ¿por qué he de quedar yo, la otra mitad, sin ser estimado y sin sobrevivir íntegro? Aquel día trajo la ruina de las dos].
a | No hay acción ni imaginación en que no le eche en falta, como también él me habría echado en falta a mí. En efecto, de la misma manera que me superaba infinitamente en toda otra capacidad y virtud, lo hacía también en el deber de la amistad:
Quis desiderio sit pudor aut modus
tam chari capitis?[88]
[¿Qué pudor o qué moderación puede haber
en la añoranza de un ser tan querido?]
O misero frater adempte mihi!
Omnia tecum una perierunt gaudia nostra,
quae tuus in uita dulcis alebat amor.
Tu mea, tu moriens fregisti commoda frater
tecum una tota est nostra sepulta anima,